Βελονισμός

Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου του Βελονισμού σύμφωνα με την Δυτική Ιατρική βασίζεται στο γεγονός του ότι η εφαρμογή του βελονισμού προκαλεί την απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών μέσω αισθητικών ινών και της μεταβίβασης στο κεντρικό νευρικό σύστημα των ερεθισμάτων που δημιουργούν οι βελόνες.

Ο Βελονισμός αυξάνει τις ποσότητες της ενδορφίνης-1, βήτα ενδορφίνης, εγκεφαλίνης, σεροτονίνης και ντοπαμίνης στο πλάσμα του αίματος και τους εγκεφαλικούς ιστούς.

Οι ουσίες αυτές προκαλούν όχι μόνο μείωση του πόνου αλλά έχουν συγχρόνως αντικαταθλιπτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες και θετική επίδραση ακόμη και στην αποκατάσταση της νευρικής λειτουργίας. Φαίνεται επίσης πως ο βελονισμός έχει άμεση επίδραση στον υποθάλαμο του εγκεφάλου και το εγκεφαλικό στέλεχος, έτσι έχει τελικά επίδραση στο συμπαθητικό σύστημα και προκαλεί απελευθέρωση κορτιζόλης, που έχει αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση.

Πού τοποθετούνται οι βελόνες και γιατί;

Οι βελόνες που χρησιμοποιούνται είναι ειδικές, χωρίς αυλό, ιδιαίτερα λεπτές για αυτό και δεν πονάνε, ενώ τοποθετούνται:

• Ενδομυϊκά σε σημεία που προκαλούσαν πόνο στον ασθενή (μυϊκούς σπασμούς & trigger points) — καρπό, γόνατο, αγκώνα, ισχίο, ποδοκνημική
• Παράπλευρα από την Σπονδυλική Στήλη και πιο συγκεκριμένα πλησίον της αισθητικής ρίζας του νευροτομίου που άγει τον πόνο, καθώς και σε δερματικά σημεία στα όρια των περιοχών που αντανακλά ο πόνος
• Κατά μήκος της τεταμένης μυϊκής δεσμίδας
• Στην μυοτενόντια περιοχή, στις καταφύσεις του μυός ή στο περιόστεο