Η ακράτεια κοπράνων είναι η ακούσια απώλεια αερίων ή κοπράνων. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οφείλεται σε κάποια σοβαρή πάθηση του εντέρου, αλλά σε αδυναμία ή κακό συντονισμό του σφιγκτήρα και των μυών του πυελικού εδάφους. Η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης διεθνώς είναι συντηρητική: διατροφικές προσαρμογές, εκπαίδευση του εντέρου και στοχευμένη ενδυνάμωση του πυελικού εδάφους, όπου μπορεί να βοηθήσει και η Λειτουργική Μαγνητική Διέγερση (FMS).

Πόσο συχνή είναι πραγματικά;

Πολύ πιο συχνή από όσο δείχνουν τα ιατρεία. Επειδή το θέμα θεωρείται ντροπιαστικό, μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που το βιώνουν δεν το αναφέρει ποτέ, ούτε στον γιατρό του. Αυτό έχει δύο συνέπειες: οι άνθρωποι περιορίζουν τη ζωή τους γύρω από την πρόσβαση σε τουαλέτα, και χάνουν χρόνια κατά τα οποία το πρόβλημα θα μπορούσε να είχε βελτιωθεί.

Γιατί συμβαίνει;

Ο έλεγχος της αφόδευσης δεν είναι ένας μυς, είναι ένα σύστημα. Χρειάζεται ο έσω και ο έξω σφιγκτήρας να κλείνουν σωστά, ο ηβοορθικός μυς να διατηρεί τη γωνία του ορθού, το ορθό να αντιλαμβάνεται τι περιέχει, και ο εγκέφαλος να παίρνει έγκαιρα το μήνυμα. Αστοχία σε οποιοδήποτε σημείο δίνει σύμπτωμα.

Τα συνηθέστερα αίτια είναι ο τραυματισμός του σφιγκτήρα στον τοκετό, ιδίως μετά από ρήξη ή επισιοτομή, οι επεμβάσεις στην περιοχή του πρωκτού, η εξασθένηση των μυών με την ηλικία, η χρόνια δυσκοιλιότητα με καταπόνηση, και νευρολογικές καταστάσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης ή η πολλαπλή σκλήρυνση. Συχνά συνυπάρχει και ακράτεια ούρων, γιατί οι ίδιοι μύες εμπλέκονται.

Πότε πρέπει πρώτα να δείτε γιατρό;

Η φυσικοθεραπεία δεν είναι το πρώτο βήμα σε κάθε περίπτωση. Χρειάζεται ιατρική διερεύνηση πρώτα αν η ακράτεια εμφανίστηκε ξαφνικά, αν συνοδεύεται από αίμα στα κόπρανα, απότομη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, απώλεια βάρους, έντονο κοιλιακό άλγος ή μούδιασμα στην περιοχή του περινέου. Αυτά θέλουν γαστρεντερολόγο ή χειρουργό, όχι ασκήσεις.

Τι περιλαμβάνει η συντηρητική αντιμετώπιση;

Η αξιολόγηση έρχεται πρώτη. Καταγράφουμε πότε και πώς συμβαίνει, τη σύσταση των κοπράνων, τη διατροφή, τα φάρμακα, και αξιολογούμε κλινικά τη δύναμη, την αντοχή και τον συντονισμό του πυελικού εδάφους. Από εκεί προκύπτει το πλάνο, το οποίο συνήθως συνδυάζει:

  • Διατροφικές προσαρμογές, ώστε τα κόπρανα να αποκτήσουν σταθερή σύσταση. Η πολύ χαλαρή σύσταση είναι πολύ δυσκολότερη να συγκρατηθεί.
  • Εκπαίδευση του εντέρου, με σταθερή ώρα και σωστή στάση στην τουαλέτα.
  • Στοχευμένη ενδυνάμωση του πυελικού εδάφους, με έμφαση και στην αντοχή, όχι μόνο στη μέγιστη δύναμη.
  • Επανεκπαίδευση συντονισμού, ώστε ο σφιγκτήρας να ενεργοποιείται αυτόματα τη στιγμή της ανάγκης.

Πού μπαίνει ο Μαγνητικός Διεγέρτης;

Το βασικό πρόβλημα με τις ασκήσεις πυελικού εδάφους είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να βρουν τον σωστό μυ. Σφίγγουν τους γλουτούς ή τους κοιλιακούς και νομίζουν ότι ασκούνται. Η Λειτουργική Μαγνητική Διέγερση παρακάμπτει αυτό το εμπόδιο: παράγει παλμικά μαγνητικά πεδία που προκαλούν ακούσιες, βαθιές συσπάσεις στους μύες της πυέλου, χωρίς να χρειάζεται ο ασθενής να τις ελέγξει συνειδητά. Κάθεστε σε ειδική πολυθρόνα, με τα ρούχα σας, για 20 έως 30 λεπτά.

Να είμαστε ειλικρινείς για τα δεδομένα: η έρευνα για τη μαγνητική διέγερση είναι σαφώς πιο εκτεταμένη στην ακράτεια ούρων παρά στην ακράτεια κοπράνων, όπου οι μελέτες είναι λιγότερες και μικρότερες. Γι' αυτό δεν τη χρησιμοποιούμε ως μοναδική θεραπεία, αλλά ως εργαλείο μέσα σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα, και επανεκτιμούμε με βάση το τι αλλάζει στην καθημερινότητά σας.

Σε ποιους δεν ενδείκνυται;

Η μαγνητική διέγερση δεν εφαρμόζεται σε άτομα με βηματοδότη ή άλλο εμφυτευμένο ηλεκτρονικό σύστημα, με μεταλλικά εμφυτεύματα στην περιοχή της πυέλου, σε εγκυμοσύνη, σε ενεργό κακοήθεια στην περιοχή, ούτε σε ιστορικό επιληψίας. Αυτά ελέγχονται πάντα στην πρώτη αξιολόγηση.

Πόσο χρόνο θέλει;

Η βελτίωση σε μυϊκή δύναμη χρειάζεται εβδομάδες, όχι μέρες, και εξαρτάται από το αίτιο και τη συνέπεια στο πρόγραμμα. Το ρεαλιστικό πλάνο το συζητάμε μετά την πρώτη αξιολόγηση, όχι από το τηλέφωνο.

Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας σε όσα διαβάσατε, επικοινωνήστε μαζί μας ή καλέστε στο 211 750 6000. Είναι ένα συνηθισμένο κλινικό πρόβλημα και το συζητάμε με απόλυτη εχεμύθεια.

Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή και δεν υποκαθιστά την εξατομικευμένη αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.